سرکوب صداهای منتقد نسل کشی اسرائیل در فرانسه همچنان ادامه دارد
واکنش تند فرانسه علیه فرانچسکا آلبانیز، گزارشگر ویژه سازمان ملل، ریشه در تنشهای دیپلماتیکی دارد که از مدتها پیش آغاز شده بود. جدیدترین دور این مناقشه، به سخنان آلبانیز در واکنش به اظهارات امانوئل مکرون درباره وقایع ۷ اکتبر ۲۰۲۳ بازمیگردد. مکرون آن رویداد را «بزرگترین کشتار یهودستیزی قرن» نامید، اما آلبانیز در شبکه اجتماعی ایکس با این توصیف مخالفت کرد و نوشت: «قربانیان ۷ اکتبر نه به دلیل یهودی بودنشان بلکه در پاسخ به ظلم اسرائیل کشته شدند.»
این موضعگیری، واکنش تند وزارت خارجه فرانسه را به دنبال داشت که آن را «شرمآور» خواند و تأکید کرد «توجیه این کشتار با درج نام سازمان ملل، رسواکننده است». مقامات اسرائیلی نیز همصدا با فرانسه، خواستار برکناری فوری آلبانیز از سمتش شدند. این گزارش نشان میدهد که دعوای کنونی بر سر سخنرانی دوحه، ادامهای بر سابقهای طولانیتر از اختلاف نظر آلبانیز با فرانسه و اسرائیل بر سر نحوه توصیف ماهیت خشونتها در فلسطین است؛ اختلافی که در آن آلبانیز پیشتر هم اقدامات مسلحانه فلسطینیان را «مقاومت» و «دفاع» در برابر «ظلم» توصیف کرده بود.
فرانسه صداهایی را سانسور می کند که به همدستی بین المللی در نسل کشی اعتراض می کنند. فرانچسکا آلبانیز، گزارشگر ویژه سازمان ملل، بار دیگر هدف قرار گرفته است؛ این بار ژان- نوئل بارو، وزیر امور اروپا و خارجه فرانسه او را به دلیل سخنرانی در مجمع الجزیره در دوحه در روز شنبه مورد حمله قرار داد. فرانچسکا آلبانیز در سخنرانی خود کل سیستم همدست در حمایت از نسل کشی اسرائیل در غزه را محکوم کرد. اصطلاح «دشمن مشترک» که آلبانیز برای توصیف دخالت جامعه بین المللی در پیشبرد نسل کشی در غزه استفاده کرده بود، از متن اصلی حذف و به گونه ای بیان شد که انگار مستقیماً اسرائیل را هدف قرار داده است.
بارو اعلام کرد: «فرانسه بدون هیچ قید و شرطی اظهارات غیرقابل قبول و نکوهیده فرانچسکا آلبانیز را محکوم می کند، اظهاراتی که نه دولت اسرائیل، که سیاستهایش قابل نقد است، بلکه اسرائیل بهعنوان یک مردم و کشور را هدف قرار داده ، که کاملاً غیرقابل قبول است».
فرانسه خواستار استعفای آلبانیز از سمت خود به عنوان گزارشگر ویژه سازمان ملل شده است.
زمان زیادی طول نکشید که فرانسه به هدف مشترکی با آمریکا دست پیدا کند.
در هیچ بخشی از سخنرانی آلبانیز، اسرائیل به عنوان «دشمن مشترک بشریت» برجسته نشده بود. در این مرحله، پس از گذشت دو سال از نسل کشی مداوم اسرائیل در غزه، این موضع گیری صرفا اعلام رسمی و دیرهنگام این مسئله است که جامعه بین المللی از طریق همه ابزارهای در اختیار خود، خشونت استعماری و نسل کشی را ممکن کرده است.
جامعه بین المللی از نظر دیپلماتیک، نه تنها با تضمین مصونیت(برای اسرائیل) بلکه با ارائه حمایت های لازم به منظور ارتکاب نسل کشی، اسرائیل را تقویت کرده است.
جامعه بین المللی می دانست که استعمارگری در فلسطین چه پیامدهایی خواهد داشت. سازمان ملل به ضرر جمعیت فلسطینی که از نظر قومی پاکسازی، قتلعام و به زور آواره شدند، از بدترین نقض های حقوق بین الملل حمایت کرد. سازمان ملل با مجبور کردن مردم فلسطین به سکوت و تسلیم شدن در برابر تحمیل های بینالمللی، از پروژه کاملی حمایت کرد که آهسته اما بی تردید، به سمت نسل کشی پیش رفت.
استعمارگری اسرائیل در درجه اول تهدیدی برای فلسطینی ها است. عدم احترام اسرائیل به حاکمیت هیچ کشوری — از جمله ترورهای هدفمند در خارج — آن را برای هر کشور دیگری در جهان نیز خطرناک می کند. اما همانطور که آلبانیز اشاره کرد، بدون همدستی بین المللی، اسرائیل نمی توانست در سطح قدرت فعلی خود عمل کند. بنابراین وقتی بارو به اظهارات آلبانیز ایراد می گیرد و آنها را به گونه ای نادرست تفسیر می کند تا در خدمت روایت امنیتی اسرائیل قرار دهد، در واقع چه چیزی را خاموش می کند؟
جامعه بین المللی همدست است و فرانسه از این برداشت خوشش نمی آید. فرانسه با تفسیر عمدی و نادرست سخنان آلبانیز، جایگاه ادعایی قربانی بودن اسرائیل را حفظ کرد؛ در حالی که یک قدرت نظامی برتر نمی تواند قربانی تلقی شود، مگر اینکه در برابر قدرتی نظامی بالاتری قرار گیرد.
از سوی دیگر، فرانسه هشداری نگران کننده صادر می کند مبنی بر اینکه هر صدایی را که جرأت کند به چارچوب کلان حامی استعمار و نسل کشی اشاره کند، آن را خاموش می کند.
با این حال، «بارو» باید دریابد که وقتی نسل کشی به صورت زنده در برابر دیدگان جهان رخ می دهد و روزنامه نگاری تحقیقی، همدستی رهبران جهان درباره نسل کشی اسرائیل افشاگری کرده است، قدرت فاسد بین المللی دیگر نمی تواند بر همان وضعیت نابرابر پیشین تکیه کند و در حاشیه امن خود باقی بماند.
